وقتي تو رو از دست دادم، اشكي نريختم! چون تموم اشكهام رو براي بدست آوردنت ريخته بودم.

هرگز اميد را از کسی سلب نکن شايد اين تنها چيزی باشد که دارد  

گفتی محبت کن برو باشد میروم خداحافظ میروم تا تو باور کنی دارم محبت میکنم

پسرک، لحظه هاي كاغذيش را مچاله كرد بارها مي نوشت و دلخور از آنان كه بيگناه مجرم مي پنداشتنش كاغذ لحظه هايش را مچاله ميكرد ديگر برايش فرقي نداشت دختركها چگونه نگاهش ميكنند چه خطابش ميكنند او دختركي را داشت كه عشق خطابش ميكرد .صدايش ميزد انگار كه در مزرعه اي بزرگ گمش كرده بود ... با تمام وجود فريادش ميزد  

گریه می کند

طاقت ندارم

من هم گریه می کنم

این گونه سبک می شوم

درست مثل بارش باران

که این روزها بد جوری خود نمایی می کند

شاید به حال من

من غریب تر از باران

هیچ شانه ای نیست که بر روی ان خود را خالی کنم

اما او زمین را دارد

چه خوب تکیه گاهی دارد

پنجره را باز می کنم

بوی باران نزدیک است

آری به یادت می افتم

اما از تو دور می شوم

 یه دختر چند سالی بود که پسری رو دوست داشت. اما هیچ وقت اینو بهش نگفته بود . هرگز به او ابراز علاقه نکرده بود . همیشه دوست داشت که پسر یه بار بیاد و با اون صحبت کنه . حتی یه صحبت معمولی !مثلاٌ از اون یه خودکار بخواد ، به همین سادگی !!! تا اینکه بالاخره یه روز پسر اومد و اتفاقاً از دختر یه خودکارخواست . دختر در حالی که خودکار توی جیبش بود گفت : ندارم !!!!!!!

 يه دختر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد . اين دختره يه دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود. دختره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم . يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختر چشماشو بده . وقتي كه دختره بينا شد ديد كه دوست پسرش كورشده . بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو. پسره با ناراحتي رفت ولي يه لبخند تلخ بهش زد و براي آخرين بار گفت : مراقب چشماي من باش ... .